Mike gaat verder…

Waar moet ik beginnen? Het afgelopen weekend dendert nog behoorlijk na in mijn wezen want wat heb ik ontzettend genoten van mijn deelname aan La Bouillonnante! Stevige klim en klauter partijen, snelle en technische afdalingen, prachtig weer, schitterende uitzichten en tweemaal tot kruishoogte door een riviertje waden het zat er allemaal in. En van alles heb ik met volle teugen genoten zonder zelf tot het gaatje te moeten gaan. Wat wil een mens nog meer?

Afgelopen vrijdag vertrokken we aan het begin van de middag met een volgeladen auto richting de Ardennen. Voor dit weekend hadden we een bungalow tent gehuurd op camping Bertrix in het gelijknamige plaatsje. De heenreis verliep vrij voorspoedig op wat klein oponthoud rond Antwerpen na. Omdat we er al vroeg waren hadden we mooi nog even de tijd om in het dorp wat boodschappen te doen en na het avondeten nog even naar Bouillon te rijden. Je kon daar op vrijdagavond al terecht om je startnummer op te halen en dan konden we meteen de omgeving rondom de start alvast even in ogenschouw nemen. De start is vanuit het oude kasteel van Bouillon en de tent van de organisatie staat er net buiten. De gemoedelijke sfeer die er hing sprak me heel erg aan. Voorzien van mijn startnummer, drinkbeker en een “buff” gingen we weer richting camping.

De volgende morgen waren we al weer mooi op tijd terug in Bouillon zodat ik ook nog de start van de 54 km kon bekijken. Die vertrokken om 9 uur voor hun tocht door de Ardennen. Gelukkig zag ik Martine nog even en zij benadrukte vooral dat het tweede deel het zwaarste zou zijn. Altijd handig om wat meer info te horen van een ervaren trailloopster. Zo’n drie kwartier later was het onze tijd om te vertrekken na een laatste briefing waar helaas niet zo veel van te verstaan was. Onder het geluid van de trommelaars verlieten we het kasteel en gingen we op pad voor onze 24 km. Ik had me bij de start achterin de groep geposteerd en dat bleek niet zo’n hele beste keuze te zijn geweest. Na ongeveer anderhalve kilometer kwam ik helemaal stil te staan omdat de hele groep (ruim 600 deelnemers) door een soort flessenhals moest. Daar kon maar 1 loper tegelijk doorheen en leverde dus een echte file op. Kort daarna begon het echte werk en gingen we meteen met ruim 11% omhoog naar 283 meter hoogte. Na een korte afdaling begint de klim naar het hoogste punt na 5 km van deze trail op 390 meter hoogte.

Vanaf het hoogste punt ging de weg weer voornamelijk omlaag en was er op 11 km een ravitaillering met water, sportdrank en allerlei versnaperingen. Hier heb ik mijn waterzak laten bijvullen en na een paar hapjes chocola en banaan ging ik weer op pad voor het tweede deel. Door de waarschuwing van Martine had ik tot aan hier echt op mijn gemak gedaan en eigenlijk behoorlijk op reserve gelopen. Dit bleek een goede keuze te zijn want in het tweede deel zou ik nog veel lopers voorbijgaan. Vrij kort na het vertrek van de verzorging gaat het pad weer flink omhoog en ga je binnen 1 kilometer van 195 naar 371 meter dus weer een stijgingspercentage van 10%. Op 18 kilometer was er de volgende post en daar was alleen drinken beschikbaar. Vanaf hier was het nog maar 6 km en ik voelde me nog steeds hartstikke  fit en behoorlijk fris. Ik had begrepen dat we ook nog ergens 2 keer door het water zouden gaan maar tot op dit moment was ik dat nog niet tegengekomen.

Na weer een behoorlijk technische afdaling stond ik ineens aan de oever van de Semois en gingen we achter elkaar het water in. Het water kwam tot kruishoogte maar eigenlijk wel lekker om even de beenspieren af te koelen. Met de gladde stenen op bodem was het wel een beetje voorzichtig manoeuvreren om niet onderuit te gaan. Aan de andere kant weer gelijk in looppas op pad en dan heb je dus echt voordeel aan sneldrogende trailschoenen. Binnen een paar honderd meter was het meeste water wel uit mijn schoenen. Maar veel nut had dat niet want 2 km verderop gingen we voor de tweede keer de Semois door. Bij deze doorgang ging mijn voorganger ondersteboven en bijna kopje onder. Toch maar weer even voorzichtig aan doen. Inmiddels ben ik over de 20 km heen en dus komt het kasteel van Bouillon weer steeds dichterbij. Nog één flinke klim en dan is het weer naar beneden richting de voet van de berg waar het kasteel op ligt. Daar is het dan alleen nog een trap terug naar boven en kom je onder applaus de tent met de tijdwaarneming binnen. Mijn Garmin geeft een tijd van 3.58.36 aan en dus mooi binnen de 4 uur. Daar was ik dik tevreden mee want ik rekende eigenlijk een beetje op een krappe 5 uur. Daarnaast voelde ik me eigenlijk nog best fris en totaal geen last van mijn benen… had ik dan toch de 54 km moeten doen?? Nee, dit was gewoon een hele mooie manier om met het echte traillopen kennis te maken en die langere afstanden komen dan wel een volgende keer. Overigens is de officiële uitslag hier te vinden. Ik zal deze week nog even proberen om alle foto’s op mijn picasa album te plaatsen.

De rest van het weekend heb ik nog volop genoten van ons verblijf in de Ardennen. Zondagmorgen ging ik al weer op pad voor een lekker rustig trail rondje rondom de camping van 10 km en ook daar kwam ik weer allerlei prachtige plaatjes tegen. Deze training liep in op mijn Nike Free Run schoenen en verliep prima, geen centje pijn gehad van mijn 24 km de dag ervoor. Deze week train ik nog flink door en vrijdag staat een bezoek aan de masseur op het programma. Daarna is het nog precies 1 week voordat ik aan mijn weekendje Steenbergen ga beginnen en ook daar kijk ik naar uit.