Mike gaat verder…

Er zijn van die dagen dat het gewoon ontzettend genieten is als je lekker buiten mag lopen. Vandaag was voor mij duidelijk zo’n dag en ik kon er nog lang van genieten ook want er stond een lange duurloop op het programma. De geplande route zou me langs de Westerschelde, Dow Chemical en de Otheense kreek voeren. Ik was iets vroeger wakker dan van tevoren gepland met dank aan onze jongste dochter die het nodig vond om al vanaf 5.45 uur te gaan jengelen. Bijkomend voordeel is dan natuurlijk weer wel dat ik op tijd aan mijn bordje havermout zat. Net voor achten was het tijd geworden om op pad te gaan.

Vanaf de start kon ik mijn tempo en hartslag goed laag houden maar na amper 2 kilometer moest ik al even aan de kant voor een sanitaire stop. Het zonnetje kwam al voorzichtig te voorschijn en gaf de polder bij tijd en wijle een heel bijzonder aangezicht. Het was wel behoorlijk koud dus de muts en handschoenen waren absoluut geen overbodige luxe in die eerste kilometers. Als ik de handschoenen even uitdeed om een foto te maken of te twitteren dan was dat al vrij snel geen prettig gevoel dus maar weer snel de handschoenen aangedaan. Bedoeling was om ongeveer om de 7 km mijn korte wandel stop te houden waarin ik dan wat kon eten en drinken.

De eerste helft van de route had ik de wind voornamelijk tegen en dat is ook wel een beetje terug te zien in de kilometertijden.  Vanaf het moment dat ik vanaf de dijk bij Terneuzen naar de Otheense kreek ga lopen krijg ik de wind een beetje schuin in de rug. Vanaf het einde van de kreek draai ik naar rechts en krijg ik de wind echt van achter en dat loopt dan ook een stuk lekkerder. Met het zonnetje erbij wordt het ook gelijk wat warmer. De kilometertijden zien er ook gelijk duidelijk beter en het valt me op dat ik relatief makkelijk kan blijven doorlopen. De brug van Sluiskil gooit even roet in het eten want die gaat vlak voor mijn neus open. Gelukkig is er daar een klein bushokje zodat ik een beetje uit de wind kan zitten om te voorkomen dat ik niet te veel afkoel. Na dit oponthoud kom ik gelukkig weer snel een goed ritme en met een lekker muziekje op de oren in een soort flow. Dat kan ik de rest van de route goed volhouden en zo kom ik na 46,5 km weer thuis aan. De foto’s van onderweg zijn hier allemaal terug te kijken.

Het was pas mijn 3e keer dat ik over de marathon afstand heen ben gegaan maar wel eentje die me een zeer goed gevoel heeft gegeven. Niet alleen omdat het onderweg zo goed ging maar ook omdat ik na afloop niet al te veel last van mijn benen heb ondervonden. Morgen ga ik lekker op de ATB naar het werk (ochtenddienst) en kan ik de beentjes nog eens lekker losfietsen. Het is daarna de bedoeling om zaterdag en zondag nog te hardloopforensen. Als dat allemaal goed gaat kom ik deze week uit op een afstand van 121 km lopen en dat zou dan weer een nieuw week record zijn.