Ons weekendje in Egmond aan Zee zit er al weer op en helaas niet helemaal verlopen zoals ik een paar maanden geleden had gehoopt toen ik het huisje boekte. In mijn vorige blog heb ik al uit de doeken gedaan hoe de vork in de steel zit. In plaats van lekker rennen door het duingebied werd het een rustig weekendje met de familie. Dit is op zich ook niet verkeerd natuurlijk maar niet het scenario wat ik in gedachten had. Op zaterdag zijn we naar Alkmaar geweest en daar hebben we een groot deel van de dag doorgebracht.
Na het parkeren in de parkeergarage aldaar bleek dat we vlak bij het Stedelijk Museum stonden en toevallig wist ik dat daar een tentoonstelling was over Sesamstraat. Omdat het toch nog behoorlijk regende zijn we eerst maar even daar ons licht gaan opsteken. Onze meiden van 2 en 8 jaar hebben zich hier prima vermaakt met de diverse attributen die hier opgesteld stonden. Op de foto is een overzicht te zien met o.a. de broccoliboom, het huis van mijnheer Aart (de klok) en de auto van Tommie. Voor ons was het ook grappig om wat foto’s van vroeger te zien omdat wij natuurlijk als dertigers ook zijn opgegroeid met Sesamstraat. Het was een kleine tentoonstelling maar toch wel heel leuk om met de kinderen naartoe te gaan. Vervolgens hebben we ook nog wat “gewone” cultuur gesnoven voordat we weer verder gingen om nog wat te winkelen in Alkmaar.
Tijdens het winkelen kreeg ik wel steeds meer last van mijn heup en trok het door naar mijn onderrug. Gelukkig pakken we meestal nog wel ergens een moment om wat te drinken of te eten en na een tijdje zitten kon ik wel weer verder. Het was dus wel verstandig om niet te lopen vandaag. Omdat ik toch in Alkmaar was natuurlijk ook nog even de plaatselijke Runnersworld binnengestapt maar echt vrolijk werd ik daar niet van. Voor een winkel die gespecialiseerd is in hardloop benodigdheden vond ik de keus nou niet zo heel erg denderend. Na al dat slenteren was ik wel blij om ‘s middags weer terug te zijn in ons huisje op vakantiepark Egmond aan Zee en nog even wat extra slaap te pakken.
De zondag hebben we doorgebracht met onder andere een lekkere wandeling door Egmond aan Zee en ‘s avonds een lekkere bordje eten van de plaatselijke Chinees uit Egmond aan de Hoef. Verder eigenlijk niets bijzonders gedaan omdat ik nog steeds veel hinder ondervond van mijn heup en onderrug. De laatste nacht heb ik ook nog eens niet al te best geslapen maar vanmorgen wel opgestaan met het idee dat mijn heup beter aanvoelde. Onderweg naar huis zijn we nog even gestopt bij de Ikea in Delft om deze laatste dag van ons lange weekend een beetje leuk af te sluiten. Onze oudste dochter (en wij zelf ook trouwens) vinden het altijd weer leuk om daar een beetje rond te lopen. Als we er dan toch zijn pakken we ook maar even een lunch mee en dan kunnen we na de middag op weg voor het laatste stukje richting Zeeland.
Nadat de auto weer uitgeruimd was en de eerste was al in de wasmachine zat kreeg ik toch wel héél erg veel zin om mijn heup eens aan een klein testje te onderwerpen. Na wat dubben besloot ik toch maar om het er op te wagen en voor een klein stukje op pad te gaan. Ik zou niet te ver van huis gaan zodat ik indien nodig snel weer terug kon zijn. Vanaf het begin liep het lekker maar toch ben je dan erg angstvallig alert op alles wat je voelt. Hé, is dat nou mijn heup… nee, toch niet… Na een kilometer of 2 was ik die gedachten wel kwijt en kon ik gewoon lekker relaxed lopen en met een tempo van 6’00″ per km heb ik mijn rondje van 5,7 km volgemaakt. Bij thuiskomst goed gerekt en vooral aandacht aan de lies gegeven. De eerste kilometers zijn weer binnen en nu kan ik weer voorzichtig vooruit gaan kijken. Morgen ga ik op de ATB naar mijn werk maar als het enigszins kan wil ik woensdag weer proberen om te hardloopforensen. Mocht het onverhoopt op de terugweg niet helemaal goed gaan kan ik een beroep doen op mijn vrouw om me op te pikken. Verder heb ik nu ook een afspraak gemaakt bij een masseur uit Westdorpe. Hij is me aangeraden door een collega op het werk en naar het schijnt is het een “aparte” man, in de goede zin van het woord. Ik moest in elk geval al heel erg lachen om zijn reacties aan de telefoon dus dat beloofd wat voor mijn bezoek van aanstaande vrijdag. Ik hoop dat hij iets voor me kan betekenen. Vandaag zat ik zo nog eens wat na te denken over de blessure die ik nu heb. Mijn theorie is niet met kennis onderbouwd maar het lijkt mij wel logisch. In januari ben ik behoorlijk veel afgevallen en heb ik het aantal trainingskilometers flink opgevoerd. Dit zorgt bij elkaar voor veel afvalstoffen en die moeten ook afgevoerd worden. Als dat niet voldoende gebeurt dan blijven die dus achter in de spieren. Misschien dat dit de reden is van mijn huidige kwakkel toestand. Wie het weet mag het zeggen…??
3 Comments
1 kit wrote:
Veel herkenning in je blog:
Altijd leuk de Ikea, maar als je echt wat moet hebben, moet je dat vooral niet in het weekend doen!
Hetzelfde met de Runnersworld in Den Bosch, wil er altijd graag iets kopen, maar ze hebben er niets of het is veel duurder dan in andere zaken
Fijn dat je loopje weer wat beter ging, ben benieuwd wat die therapeut ervan gaat zeggen, klinkt op zich wel logisch dat verhaal over afvallen.
2 RunningGerard wrote:
Ik ben geen dokter maar de combinatie van het flink opvoeren van de kilometers en het afvallen kan best wel eens de oorzaak zijn. Doe het rustig aan de komende tijd. Geef het even de rust die het nodig schijnt te hebben. Al zal dit laatste moeilijk zijn. Sterkte met het herstel Mike
3 ruud wrote:
Ondanks het niet lopen; toch een lekker weekend je uit met het gezin; dat is ook heel wat waard! Fijn ook dat je loopje vandaag goed ging.
Je theorie, ja, dat is bekend; iedereen probeert altijd theorien te bedenken over de oorzaak van een blessure. Ik ga even mee in de reactie van Gerard.
sterkte met het herstel Mike,
groet, Ruud