Mike gaat verder…

In de tijd dat ik nog actief was in de amateur theater wereld gebeurde het zeer regelmatig dat de laatste doorloop van een toneelstuk voor de echte première heel slecht verliep. Uiteraard hielden we ons dan altijd maar voor dat een slechte generale een voorteken van een goede première zou zijn. Op de dag van de première stond je dan vol met adrenaline klaar achter het doek en was je alert en gefocust tot in de toppen van je tenen. Zo’n eerste voorstelling met publiek ging eigenlijk altijd goed maar was achteraf bekeken nooit de beste voorstelling van zo’n reeks. Wij speelden meestal zo’n 10 tot 15 keer die voorstelling en pas na een keer of 4 stond de voorstelling echt goed en kon je echt vrij uit gaan spelen. De tijd dat ik in deze toneelstukken van bijvoorbeeld Tsjechov, Goos of Ionesco speelde ligt al weer een flinke tijd achter me en zal daar ook nog wel een tijdje blijven. Door mijn huidige werk heb ik er geen tijd voor en kan ik me niet op vaste dagen melden voor de nodige repetities. Jammer? Misschien wel… Maar dat is dan weer het voordeel van lopen zoals ik dat nu doe. Gewoon naar buiten gaan wanneer je zin hebt en lekker rennen door de polder als het mij uitkomt en niet vast zitten aan vaste tijden of afspraken.

Na mijn duurloop (25 km) van vorige week vrijdag heb ik er op de zondag nog eens 25 km tegenaan gegooid als hardloopforens verdeeld over 14 km heen en 11 km terug naar de middagdienst op mijn werk. Daarmee kwam de week direct na de marathon van Amsterdam uit op ruim 59 km en werd het toch wel weer tijd om wat rust te nemen op weg naar de volgende marathon van aankomende zondag in de Krimpenerwaard. Toen ik deze week dus weer ging lopen zou dat een zeer rustig en kort rondje worden. Zo ging ik afgelopen woensdag ‘s morgens de deur uit en al vanaf het begin was ik niet vooruit te branden. Na zes en een halve kilometer heb ik het voor gezien gehouden en toen schoot de gedachte van die slechte generale en een goede première wel weer even door mijn hoofd. De afgelopen twee dagen heb ik weer twee nachtdiensten gewerkt en niet meer getraind. Ik voel hier en daar af en toe kleine ongemakken (niets ernstigs) en moet daar zelf wel een beetje om lachten. Waarschijnlijk is het gewoon een opmaat naar een mooie marathon door de Krimpenerwaard. Zondag zullen we het weten.