Mike gaat verder…

Er zijn soms van die dagen dat alles loopt zoals het moet lopen. Gisteren maakte ik mijn debuut als ultraloper en van tevoren hoopte ik op zo’n dag. De 6 uur van Den Haag werd mijn eerste kennismaking met het ultralopen. De avond voordien ben ik naar Den Haag vertrokken om mijn tentje op het terrein op te zetten. De heenreis verliep soepel en in de schemering kwam ik in Den Haag aan. Ik zocht een plaatsje naast het tentje van Henk Derks die ook aan de 6 uur ging deelnemen. Het tentje stond binnen enkele minuten en aangezien het al behoorlijk donker was lag ik na nog wat te eten al snel in mijn slaapzak.

De volgende morgen was ik al behoorlijk vroeg wakker door de regen die op mijn tentdoek kletterde. Van de nood maar een deugd maken en op tijd beginnen met eten en drinken als voorbereiding op de wedstrijd. Door mijn forse postuur verbruik ook relatief viel energie tijdens het lopen dus is het ook belangrijk om voldoende binnen te krijgen. Gedurende de uren voor de start werk ik wat broodjes jam, 2 krentenbollen, een banaan, een kop koffie en een beker opkikker weg. Tegen de tijd dat we bijna gaan starten is het flink aan het hozen en komt mijn voorbereiding een beetje in het gedrang. Bij de kleedkamers kan ik nog wel even een praatje maken met Richard die hier vandaag is om de 12 uur solo te gaan lopen. Een minuut of 2 voor de start wordt het gelukkig wat droger en kunnen we ons opstellen in het startvak. Ik start vandaag op mijn Saucony Grid schoenen vanwege de regen en hou mijn Asics achter de hand voor als de Saucony’s erg nat zijn of als ik ergens last van krijg.  Om negen uur exact gaan we van start voor de 6 uur solo en bij de 12 uur zowel de solo als de estafette lopers.

Vanaf de eerste meters probeer ik in een zeer rustig tempo van start te gaan. Dat lukt eigenlijk bijna vanzelf want door het eten zit ik nog een beetje vol en dat resulteert ook nog in een wat hoge hartslag. Zo hobbel ik het eerste uur rustig mijn rondjes over het parcours. Geen spectaculair parcours maar dat kan me vandaag niet schelen want ik ben hier om een doel te halen. En dat is misschien ook wel meteen het sleutelwoord voor deze dag: FOCUS! Ik schrijf het met hoofdletters omdat ik het heb ervaren als een belangrijk punt op deze dag. Na zo’n uur lopen gaat de hartslag nog steeds een beetje omlaag maar het tempo blijft zo’n beetje hangen op 6’30″ per kilometer. Als een tijdje later Richard voorbij komt loop ik een stukje met hem mee en dat zorgt ervoor dat mijn tempo wat omhoog gaat. Dit helpt me wel want als Richard na een tijdje weer verder gaat kan ik mijn tempo wat hoger houden en draai ik vrij constant zo rond de 6’05″ per kilometer. Gemiddeld kom ik wel wat lager uit omdat ik bij bijna elke passage langs de start even wat tijd neem om iets te eten en te drinken bij de tafel van de organisatie. We hebben de keuze uit o.a. water, sportdrank, cola, diverse soorten fruit, dropjes, bouillon en thee. Gedurende de wedstrijd pak ik ook af en toe nog wat uit mijn eigen krat waar ik o.a. gels, stukjes rijsttaart, mueslirepen en sportdrank in heb zitten.

De tijd tikt rustig door en halverwege zit ik op een afstand tussen de 27 en 28 kilometer. Dat is lekker en brengt het halen van mijn doel (minimaal 50 km lopen) steeds meer in zicht. Als ik weer de atletiekbaan op loop zie ik Richard die aangeeft dat hij er mee gaat stoppen. De saaie rondjes en de regen/kou zijn vandaag niet meer aan hem besteed. Een andere loper waar ik onderweg af en toe wat mee kan praten is Luc de Jaeger-Braet. Deze belg loopt alle vele jaren in de diverse ultralopen en heeft al twee deelnames aan de Spartathlon op zijn naam staan. Hij woont vlak bij mij in de buurt en werkt regelmatig in het verzorgingstehuis waar ook mijn vrouw werkt. Hij heeft het ook een tijdje zwaar maar gaat door en zal uiteindelijk als 7e eindigen met een afstand van 64,497 km op de 6 uur.

De tijd verstrijkt en ik kom in de buurt van de marathon afstand en zonder problemen kan ik blijven lopen. Dit is voor mij toch wel opvallend want bij de marathons die ik heb gelopen heb ik altijd wel een moeilijk moment gehad en moest ik eigenlijk altijd wel even wandelen. Nu kan ik lekker blijven lopen en zo kom ik op de marathon afstand in een tijd die ongeveer 10 minuten boven mijn beste marathon tijd ligt. Vandaag gaan we echter door. Dat het in de tweede helft van de wedstrijd nog behoorlijk goed gaat blijkt wel uit het feit dat van al mijn rondjes (à 1858 meter) de snelste 4 allemaal in het tweede deel zitten. De snelste ronde is zelfs nummer 22 die net voor de marathon afstand zit en in 11 minuten en 7 seconden ging (10 km/u). Na deze ronde besluit ik om van schoenen te wisselen. Ik doe mijn Saucony’s uit en pak mijn nieuwere (meer demping) Asics om de laatste anderhalf uur op te gaan lopen. Het is even wennen aan de veranderde vering en loopactie maar dat is al snel weer op orde.

Als ik voor de 27ste keer langs de start/finish kom krijg ik van de speaker te horen dat ook ik de 50 km heb volgemaakt en ik ben dan 5 uur en 34 minuten onderweg. Nog 26 minuten te gaan en ik wil er nog wel wat kilometers aan toe voegen. Het worden uiteindelijk nog twee volledige ronden en dan zit de 6 uur er bijna op. Ik neem de tijd om nog wat te drinken en loop nog een klein stukje door tot het einde van de atletiekbaan als het signaal wordt gegeven. De rest meters worden opgemeten en dan kan ik richting mijn tent gaan om nog wat uit te rusten en mijn spullen op te ruimen. Ik neem even de tijd om nog wat te eten en te drinken en ga vervolgens op weg naar de douche. De douche is heerlijk warm en voelt weldadig aan. Als ik weer een beetje opgefrist ben wil ik mijn benen toch wel even laten masseren en dat is hier gelukkig geen probleem. Ik kom terecht bij Ton en Elisabeth die allebei heel goed werk doen vandaag. We kletsen gezellig over van alles en nog wat en het is gewoon jammer dat ze al klaar zijn.

De rest van de dag hou ik me rustig en pak ik nog wat tijd om te slapen. Af en toe ga ik weer naar buiten om o.a. Mo nog aan te moedigen die met zijn 12 uur bezig is en wandel ik nog een beetje in het rond. Als om 21.00 uur het signaal wordt gegeven is de dag nog niet helemaal ten einde. Vanaf dat moment is er de mogelijkheid om in het clubhuis aan te schuiven bij het pastabuffet. De pasta die wordt aangeboden is erg lekker en gaat er na zo’n lange dag ook in als koek. Ik maak nog een praatje met mijn 2 massage helden en dan wordt het langzamerhand toch wel tijd om mijn tent weer op te zoeken en te gaan slapen.

De volgende morgen is het sportpark verlaten als ik mijn spullen opruim en op weg ga naar huis. Het was een weekend met een gouden randje en ik ga met een opgewekt gemoed op huis aan. De cijfers zeggen genoeg denk ik. Totale afstand in 6 uur is 54,081 kilometer en dat was goed voor de 13e plaats van 27 deelnemers. De volledige uitslag is hier te bekijken. Mijn rondetijden zet ik hieronder nog even neer. Het gevoel dat ik aan deze eerste 6 uur heb overgehouden is ronduit goed, hier wil ik meer van gaan doen. Er zit volgens mij nog volop ruimte om deze afstand te verbeteren en dus ga ik me nu maar eens verdiepen in wat mogelijkheden om hier een passend vervolg aan te gaan geven.