Twee marathons in één week is op zich nog wel te doen want dit is door diverse mensen al heel vaak gedaan. Of het mij ook zou lukken is natuurlijk altijd de vraag. Van te voren had ik niet gedacht dat ik mee zou doen aan de marathon van Zeeuws Vlaanderen. Het is binnen 7 dagen na Rotterdam en op de avond ervoor begin ik aan drie nachtdiensten. Daarnaast had ik voor Rotterdam ook al niet al te veel getraind de laatste 2 maanden. Toch voelde ik me in de dagen na Rotterdam eigenlijk erg goed en de twee trainingen die ik op woensdag en donderdag afwerkte gaven me het vertrouwen om het toch te proberen. Alleen die nachtdienst daar kon ik helaas niet omheen.
Zodoende vertrok ik op vrijdagavond richting mijn werk voor de eerste nachtdienst van in totaal drie. Van te voren had ik zoveel mogelijk voor geslapen om alvast wat schade in te halen. De nachtdienst zelf verliep prima en ik was onder de ochtend nog goed wakker. Dus na de aflossing door de volgende ploeg vertrok ik rond 7.00 uur richting huis. Deze keer maar wel met de auto gegaan om zo snel mogelijk thuis te zijn. Bij thuiskomst ben ik meteen begonnen met de voorbereidingen op de marathon. Ontbijt maken; op een marathon dag is dat bij mij eigenlijk altijd een schaal havermout pap. Tas inpakken nog wat extra drinken en eten mee voor de laatste uren voor de marathon. Om even voor negenen vertrekken we met zijn allen richting de startplaats Hulst. Ik wil er een beetje op tijd zijn zodat ik me zeker nog kan inschrijven en de start is om 11.00 uur voorzien. De na inschrijving verloopt heel soepel en ik ben dan ook ruim op tijd klaar voor de start. Dit geeft me nog mooi de gelegenheid om een beetje rond te kijken en wat laatste energie naar binnen te stouwen. Hier en daar kom ik nog wat bekenden tegen en gelukkig heb ik de tijd om een praatje te maken.
Het is tijd geworden om van start te gaan en na het uitreiken van een geldbedrag voor het goede doel kunnen we rond 11.00 uur vertrekken voor de 2e Marathon van Zeeuws Vlaanderen. Het eerste deel gaat grotendeels over de wallen van Hulst en geeft mooi de gelegenheid om naar de andere lopers te kijken als ze aan de andere kant van het water voorbij komen. In het laatste gedeelte van de wallen hoor ik plots mijn naam achter me roepen. Het is Cock die ook vorige week de marathon van Rotterdam heeft gelopen en nu weer van start gaat in Hulst. We wisselen even kort wat woorden en al snel zie ik hem in zijn eigen tempo uit zicht verdwijnen. 
Als we Hulst uitlopen gaan we richting de Clingse Bossen waar het inmiddels best warm geworden is. De zon schijnt flink en tussen de bomen is het windstil. Als ik onderweg even een berichtje op twitter wil plaatsen let ik even niet goed op en struikel over een uitstekende boomwortel. Gelukkig een buiteling “zonder erg” en ik kan mijn ooit aangeleerde valtechnieken van judo nog eens van stal halen. Het lopen gaat vrij aardig maar ik merk wel dat mijn hartslag aan de hoge kant is. Zo hobbel ik rustig door en bij de tweede verzorgingspost en tevens estafette wisselpunt staan mijn vrouw en kinderen opgesteld. We maken even kort een praatje en spreken af om elkaar over zo’n 15 km weer te zien.
In de loop van de kilometers die komen krijg ik het toch wel steeds zwaarder en dat is eigenlijk wel een beetje te vroeg als je een hele marathon wilt lopen. Ik heb het warm en ben dan ook blij als ik op een dijkje loop waar de wind iets meer vrij spel heeft zodat ik een beetje afkoeling heb. Ondertussen heb ik al een berichtje gehad van een collega die in Axel woont en altijd op tijd wakker is in de nachtdienst. Of ik Axel al voorbij ben?? Niet dus en hij zegt me toe om te komen kijken. Een tijdje later zie ik opeens een fietser uit tegenovergestelde richting aankomen en dat blijkt mijn collega Evert te zijn. Hij fiets gezellig met me mee en dat helpt me toch wel over mijn eerste dipje heen. Al pratende gaan de kilometers weer redelijk vlot voorbij en zo naderen we Axel waar mijn vrouw weer zou staan. Zo net voor Axel ligt het 25 km punt en ik ben er al wel achter dat ik vandaag niet de volle 42,195 km zal gaan uitlopen. Na een korte stop bij vrouw en kinderen ga ik weer op pad. We spreken af dat ze aan de achterkant van Axel weer langs de weg zullen staan op ongeveer 30 km in de marathon. Ik kan dan de komende 5 km nog eens kijken hoe het er voor staat. Het traject door Axel heen loopt niet lekker en ik ben dan ook blij als ik bij het uitlopen van Axel de auto weer zie staan. Ik heb dan al besloten om er mee te stoppen en ik bedank Evert voor zijn gezelschap. Hij gaat weer terug naar huis en ik neem even de tijd om wat droogs aan te trekken. Ondanks het uitstappen was dit toch weer een leuke belevenis maar op dat moment wil ik nog maar 1 ding: naar bed!!! Mijn lijf en geest zijn moe, murw door de nachtdienst, de inspanningen en de warmte.
